वकिलसाहेब

मित्रांनो,आमच्या डॉक्टरी व्यवसायात निरनिराळे बरे-वाईट अनुभव येतात,काही गमतीदार असतात. त्यातील एक नेहेमीचा अनुभव म्हणजे पेशन्टसोबत येणारे नातेवाईक अथवा मित्र आपण पेशन्ट तपासत असतांना स्वतःचेच प्रॉब्लेम्स सांगत बसतात किंवा वजनाचा काटा दिसला की स्वतःचे वजन करून घेतात आणि माझेही बीपी तपासून घ्या असा आग्रह करतात,त्यानी मूळ पेशन्टच्या आजाराचे गांभीर्यच नष्ट होते,तो खट्टू होतो आणि डॉक्टरचाही विनाकारण वेळ जातो,असो. यावर चर्चा होत असताना मला अडतीस वर्षांपूर्वीची एक माझ्यासोबत घडलेली गोष्ट आठवली,ती शेयर करतोय.

1984 ची गोष्ट आहे,आम्ही सर्व तेंव्हा इंटर्नशिप करत होतो आणि रिकाम्या वेळात मी गोवर्धन सरांकडे (त्यावेळचे अतिशय नावाजलेले सर्जन)सर्जरी शिकायला जायचो,त्यावेळी त्यांच्या ओपीडीतही असायचो. त्यांच्याकडे फार हाय प्रोफाइल क्लायंट्स असायचे.
एकदा एक प्रथितयश वकिलसाहेब आले,तपासणी झाल्यावर सरांनी माझी ओळख करून दिली,तेंव्हा कळले की आमच्या धंतोलीतील घराजवळच या महाशयांचा बंगला आहे.गप्पा झाल्या,मग बाहेर गेल्यावर त्यांनी मला बोलावले,आणि म्हणाले : यंग मॅन,आपण एक काम करूया,मला ब्लड प्रेशर आहे,गोळ्या सुरू आहेत,पण रोज सकाळी नऊ वाजता घरून निघालास,की माझ्याकडे ब्लड प्रेशर तपासायला येत जा,म्हणजे माझे काम तर होईलच,पण तुलाही चांगली प्रॅक्टिस होईल बीपी तपासायची! अँड,बी नाईनीश,यू नो,आय ऍम द मोस्ट सॉट आफ्टर लॉयर ऑफ नागपूर,हा,हा! अँड येस,यू कॅन अल्सो हॅव दी प्लेझर ऑफ हॅविंग ए कप ऑफ कॉफी विथ मी.(खरं तर दोन पिव्वर मराठी माणसं एकमेकांशी इंग्रजीत का बोलतात हे मला न सुटलेलं कोडं आहे!)

बरंय बुवा,मी मनाशी म्हणलो,बरी प्रॅक्टिस होईल बीपी तपासायची,जाऊया!

दुसऱ्या दिवशी सकाळी बरोब्बर नऊ वाजता मी हजर माझं डायमंड चं नवीन मर्क्युरी बीपी अप्राट्स आणि स्टेथो घेऊन.
साहेब झोपाळ्यावर बसून नाईट गाऊन घालून पेपर वाचत बसले होते,हातात कॉफीचा कप.

वेलकम डॉक, हाऊ आर यू? टुडे आय ऍम लिटल रिलॅक्सड,माय असिस्टंटस आर इनफ फॉर टूडेज केसेस,बट आय अंडरस्टँड,युवर टाईम इज प्रिशियस, सो,गेट ऑन विथ द वर्क.(विदाऊट दी प्लेझर ऑफ हॅविंग कॉफी विथ दी मिलोर्ड!)

म्हंटलं,आत या आणि दिवाणखान्यात दिवाणावर झोपा. त्यांना झोपवलं,बीपीचा कफ बांधला,आणि पहायला सुरवात करणार तेव्हढ्यात ते म्हणाले,ओह,आय फरगॉट टू टेल यू,आय हॅव ऍन इंपोर्टेड मशीन,स्पिघनोमॅनोमीटर,टू बी स्पेसिफिक, गीवन बाय माय ब्रदर इन लॉ हू स्टेज इन इंग्लड,यू नो,आय डोन्ट ट्रस्ट इंडियन मशिन्स!

मग त्या मशिननी मी बीपी पाहिलं,दोनदा-तीनदा पाहिलं,आणि गंभीर चेहरा केला,म्हंटलं,असेच चुपचाप झोपून रहा,निवांत,मुळीच उठायचे नाही,फारच वाढलंय बीपी! काकूंना बोलवलं,म्हणालो,अहो,फार वाढलंय ब्लड प्रेशर,आत्ताच्या आत्ता तुमच्या फिजिशियन कडे ऍडमिट व्हावं लागेल.

अरे,पण मला काही त्रास तर होत नाहीये.(ऑब्जेक्शन युवर ऑनर)

अहो,हे बीपी असंच घातक असतं, काही त्रास होत नाही म्हणून माणूस दुर्लक्ष करतो आणि मग फटट्दिशी फाटते मेंदूची नस,की झाला हिमरेज आणि प्यारालिसिस किंवा गप्पकन मासिव्ह हार्ट अटॅक, की खेळ खल्लास! आहात कुठं!! (ऑब्जेक्शन ओव्हररुल्ड!)

ते काही नाही,आत्ताच्या आत्ता फोन करून अंबुलन्स बोलवा आणि अशाच स्थितीत स्ट्रेचरवर शिफ्ट करा,उठू मुळीच नका.
आणि जवळच्या नातेवाईकांनाही बोलावून घ्या,उगाच कशाला रिस्क बावा!!

ते फोनाफोनी(त्यावेळी फक्त लँड लाईन फोन होते आणि तेही बोटावर मोजण्याइतक्याच लोकांकडे,यांच्याकडे अर्थातच होता) करण्यात गुंतल्यावर मी हळूच मला केस आहे सरांकडे म्हणून काढता पाय घेतला.

नंतर काय झाले मला माहित नाही,पण त्यांनतर माझ्या वाटे ते पुन्हा गेले नाहीत.त्यांच्या नात्यात कुणीतरी एक मुलगी होती,ती माझ्या गळ्यात मारायचा त्यांचा विचार होता असे मला गोवर्धन सरांच्या कम्पाउंडरने नंतर सांगितले.

सुटलो त्याहीतून बावा, यू नो,आय  एम अफ्रेड ऑफ पीपल हू हॅव रिलेटिव्हज इन इंग्लड!😜

स्टेचुटरी वार्निंग :
वरील वर्णन केलेली घटना जरी खरी असली आणि कुण्या व्यक्तींशी त्याचे साधर्म्य आढळले तर तो निव्वळ योगायोग समजावा.